Kələm bitkisinin gübrələmə və qidalanma proqramı

Kələm kələmkimilər fəsiləsinə aid, yüksək məhsuldarlıqlı və qidaya tələbkar tərəvəz bitkisidir. Sıx başın formalaşması üçün böyümə boyunca davamlı azot, kalium və bir sıra mikroelementlərin təmini vacibdir. Proqram torpaq analizi əsasında qurulmalıdır.

Azot və kalium tələbatı

Kələm vegetativ inkişaf və baş dolumu üçün əhəmiyyətli azot tələb edir, lakin normanı bir dəfəyə deyil, şitil əkimindən sonra və baş bağlama mərhələsində mərhələli vermək daha səmərəlidir. Kalium baş bərkliyini, ölçüsünü və saxlanma keyfiyyətini yaxşılaşdırır. İzafi azot yumşaq baş, çatlama və xəstəliklərə həssaslıq yaradır.

Mikroelementlərin rolu

Kələmkimilər üçün üç mikroelement kritikdir:

Bor — çatışmazlığı gövdə mərkəzinin içiboş və qaralması (hollow stem) ilə görünür.
Molibden — defisit "qamçı yarpaq" (whiptail) deformasiyasına səbəb olur, xüsusən turş torpaqlarda; əhəngləmə vəziyyəti yaxşılaşdırır.
Kalsium — çatışmazlığı daxili yarpaq kənarlarının qonurlaşması (tipburn) ilə özünü göstərir və qeyri-bərabər suvarma ilə əlaqəlidir.

Torpaq mühiti

Kələm pH 6.0-7.0 aralığında ən yaxşı inkişaf edir; bu diapazon həm qida mənimsənilməsini yaxşılaşdırır, həm də kök şişi xəstəliyinin təzyiqini azaldır.

Əsas xəstəlik və zərərvericilər

Kök şişi (Plasmodiophora brassicae) — kökdə şişlər yaradaraq bitkini soldurur, turş və su durğun torpaqlarda güclənir.
Qara çürümə (Xanthomonas campestris) — yarpaq kənarlarında V-şəkilli sararma verir.
Kələm kəpənəyi tırtılları və kələm mənənəsi yarpaqları zədələyir.

Praktiki tövsiyələr

Kələmkimilərlə növbəli əkin fasiləsini gözləmək və pH-nı tənzimləmək kök şişinə qarşı əsas tədbirdir. Sabit suvarma tipburn və çatlamanı azaldır. Gübrə normalarını diapazonda planlaşdırın, bor və molibden tətbiqindən əvvəl analiz aparın, yarpaq analizi ilə qidalanmanı izləyin. Suvarma suyunun keyfiyyətini yoxlayın və yekun proqramı yerli aqronom məsləhəti ilə dəqiqləşdirin.