Limon bitkisinin gübrələmə və qidalanma proqramı

Limon (Citrus limon) sitrus meyvələri arasında ən çox və uzun müddət çiçəkləyən, il boyu məhsul verə bilən növdür. Bu davamlı məhsuldarlıq azota və mikroelementlərə yüksək, fasiləsiz tələbat yaradır. Sitruslar üçün xarakterik olan mikroelement xlorozları limonun qidalanmasında əsas diqqət tələb edir.

Torpaq və pH

Limon dərin, yaxşı drenajlı, pH 6.0–7.0 olan torpaqları sevir. Yüksək pH-lı, əhəngli torpaqlarda dəmir, sink və manqan mənimsənilməsi çətinləşir və yarpaqlarda xloroz yaranır. Çoxillik əkində yarpaq analizi qida vəziyyətinin ən dəqiq göstəricisidir.

Element tələbatı

• Azot: sitruslar üçün əsas elementdir; limon yüksək məhsul yükü səbəbindən mütəmadi, bölünmüş azota ehtiyac duyur.
• Kalium: meyvə ölçüsü, qabıq keyfiyyəti və şirə tərkibi üçün vacibdir.
• Maqnezium: çatışmazlığı yaşlı yarpaqlarda xarakterik damararası saralma yaradır.
• Mikroelementlər: dəmir, sink və manqan xlorozları sitruslarda çox yayılmışdır və yarpaqdan tətbiqlə düzəldilir.

Xəstəlik və zərərvericilər

Mal secco (Plenodomus tracheiphilus) limonun ciddi damar xəstəliyidir və zoğların quruması ilə özünü göstərir. Sitrus yarpaq mineçisi (Phyllocnistis citrella) gənc yarpaqlarda dəhlizlər açır, bitkilər və un yastıcaları bal şehi ifraz edir. Fitoftora kök və gövdə çürüməsi drenajsız torpaqlarda təhlükəlidir. Fitosanitar tədbirlər vacibdir.

Sitruslarda yarpaq xlorozu çox vaxt torpaqda mikroelementin olmaması deyil, yüksək pH-da onun bitkiyə əlçatmaz olması ilə bağlıdır.

Praktik tövsiyələr

Azotu il ərzində bölünmüş dozalarla vermək davamlı çiçəkləmə və meyvəyə uyğundur. Dəmir və sink xlorozu təsdiqlənərsə, xelatlı formaların yarpaqdan tətbiqi effektivdir. AGROPLANET-in bitki qidalanması məhsulları sitrus proqramında istifadə oluna bilər. Bütün dozalar torpaq, yarpaq və suyun analizinə əsaslanmalıdır — sitruslar duz və xlora həssasdır.