Lobya bitkisinin gübrələmə və qidalanma proqramı

Lobya (Phaseolus vulgaris) paxlalı bitki olsa da, digər paxlalılara nisbətən daha zəif azot fiksatorudur, buna görə qidalanma proqramında azota münasibət fərqli qurulur. Bitkinin qısa vegetasiyası və dayaz kök sistemi qidaların davamlı və mövcud formada olmasını tələb edir. Plan torpaq analizindən başlamalıdır.

Azot və zəif fiksasiya

Lobya Rhizobium bakteriyaları ilə simbioz qursa da, fiksasiya səviyyəsi çox vaxt tələbatı tam örtmür. Ona görə orta səviyyəli azot təminatı — xüsusən çiçəkləmə və qılça bağlama dövründə — məhsuldarlıq üçün faydalı ola bilər. Yenə də izafi azot yaşıl kütləni artırıb generativ inkişafı gecikdirir və xəstəliklərə həssaslığı yüksəldir.

Fosfor, kalium və sink

Fosfor kök və generativ orqanların inkişafı üçün erkən mərhələdə kritikdir. Kalium dən dolumunu və su rejimini yaxşılaşdırır. Lobya sink çatışmazlığına xüsusilə həssasdır: defisit gənc yarpaqlarda damarlararası sararma və böyümənin ləngiməsi ilə görünür, bu isə yüksək pH-lı və fosforla həddən artıq gübrələnmiş torpaqlarda güclənir.

Əsas xəstəlik və zərərvericilər

• Antraknoz (Colletotrichum lindemuthianum) — yarpaq, gövdə və paxlada tünd batıq ləkələr yaradır, sağlam toxumla idarə olunur.
• Bakterial yanıqlıqlar (adi və hala yanıqlığı) — yarpaqlarda su hopmuş ləkələr verir.
• Lobya pası (Uromyces appendiculatus) — yarpaq altında qonur püstüllər əmələ gətirir.
• Mənənələr və ağ qanadlı milçək virus daşıyıcısı kimi təhlükəlidir.

Praktiki tövsiyələr

Sertifikatlı, xəstəliksiz toxumdan istifadə və rütubətli sahədə bitkilər arasında yaxşı hava dövriyyəsi bakterial və göbələk xəstəliklərini azaldır. Gübrə normalarını torpaq analizinə əsasən diapazonda planlaşdırın, sink təminatına diqqət edin, suvarma suyunun keyfiyyətini izləyin. Vegetasiya ərzində yarpaq analizi aparın və dəqiq proqramı yerli aqronom məsləhəti ilə tənzimləyin.