Mərcimək bitkisinin gübrələmə və qidalanma proqramı

Mərcimək quraq və yarımquraq şəraitə uyğunlaşmış, aşağı girişli (az gübrə tələb edən) paxlalı bitkidir və növbəli əkində torpağın strukturunu və azot ehtiyatını yaxşılaşdırır. Qidalanmada məqsəd yüksək dozalar deyil, kök sisteminin və simbiotik fiksasiyanın dəstəklənməsidir. Plan torpaq analizi ilə qurulur.

Azot fiksasiyası

Mərcimək uyğun Rhizobium ştamları ilə simbioz quraraq azot tələbatının böyük hissəsini təmin edir. Sahədə bakteriya azdırsa, toxumun inokulyasiyası tövsiyə olunur. Yüksək azot normaları yumrucuq formalaşmasını əngəlləyir, buna görə azot yalnız çox zəif torpaqlarda başlanğıc dozada verilir.

Fosfor və su rejimi

Fosfor mərcimək üçün açar elementdir — kök inkişafını, yumrucuq sayını və dən dolumunu dəstəkləyir və əsasən əkinqabağı verilir. Mərcimək su durğunluğuna həssasdır; ağır və drenajı zəif torpaqlarda kök çürümələri və məhsuldarlıq itkisi baş verir, buna görə suvarma ehtiyatla aparılmalıdır. Kalium isə quraqlıq dövründə su balansını tənzimləyir.

Mikroelementlər

Əhəngli torpaqlarda dəmir və sink çatışmazlığı, turş torpaqlarda isə molibden defisiti fiksasiyanı və inkişafı zəiflədə bilər.

Əsas xəstəlik və zərərvericilər

Askoxitoz (Ascochyta lentis) — yarpaq və qılçalarda ləkələr yaradır, sağlam toxumla və növbəli əkinlə idarə olunur.
Fuzarioz soluxma — bitkinin solmasına və məhvinə səbəb olur.
Mərcimək pası — rütubətli, isti şəraitdə yayılır.
Mərcimək böcəyi (bruxus) anbar zərərvericisi kimi dənləri zədələyir.

Praktiki tövsiyələr

Drenajı yaxşı torpaq seçimi və mərciməyi eyni sahəyə tez-tez qaytarmamaq xəstəlik və su problemlərini azaldır. Gübrə normalarını torpaq ehtiyatına görə diapazonda planlaşdırın, inokulyantın canlılığına diqqət edin, suvarma suyunun duzluluğunu izləyin. Yarpaq analizi ilə qidalanmanı yoxlayın və yekun proqramı yerli aqronom məsləhəti əsasında dəqiqləşdirin.