Qarayonca bitkisinin gübrələmə və qidalanma proqramı
Qarayonca (yonca, Medicago sativa) dünyada ən çox becərilən çoxillik paxlalı yem bitkilərindən biridir və yüksək zülal tərkibi ilə seçilir. Kök sistemi dərinə gedir, bu da ona quraqlığa dözüm və dərin qatlardan qida çəkmə imkanı verir. Paxlalı bitki kimi simbiotik azotfiksasiya ilə özünü azotla təmin edir, ona görə gübrələmə proqramı ilk növbədə kalium və fosfora yönəlməlidir.
Kalium — məhsuldarlığın açarı
Qarayonca hər biçində torpaqdan böyük miqdarda kalium aparır, çünki kalium yem məhsulunda yüksək konsentrasiyada toplanır. Kalium çatışmazlığı yaşlı yarpaqların kənarında xarakterik ağ-sarı nöqtələr və qonurlaşma şəklində görünür və plantasiyanın ömrünü, qışa dözümünü azaldır. Buna görə kaliumu hər biçindən sonra və ya mövsümlük olaraq bərpa etmək lazımdır.
Fosfor, kükürd və bor
Fosfor oturuşma və kök inkişafı üçün vacibdir; ilk ildə güclü kök sistemi yaratmaq gələcək məhsulun əsasını qoyur. Kükürd zülal sintezi və azotfiksasiya üçün zəruridir, çatışmazlığı gənc yarpaqların ümumi saralması ilə özünü göstərir. Bor qarayoncada çiçəkləmə və toxum istehsalı üçün kritikdir; çatışmazlıq boy uclarının qısalması, çiçək tökülməsi və "rozetləşmə" ilə müşayiət olunur.
Azotu bol vermək simbiotik azotfiksasiyanı zəiflədir və iqtisadi baxımdan səmərəsizdir — qarayonca öz azotunun böyük hissəsini havadan bağlayır.
Torpaq və plantasiya ömrü
Yonca turşuluğa həssasdır; pH 6.5–7.5 optimal sayılır və turş torpaqlarda əhəngləmə oturuşmanı yaxşılaşdırır. Toxumun rizobium inokulyasiyası, xüsusən yeni sahələrdə, azotfiksasiyanı gücləndirir.
- Kalium və fosforu torpaq analizinə əsasən mövsüm əvvəli və biçinlərarası bölün.
- Bor çatışmazlığında yarpaqdan az dozalı bor tətbiqi effektivdir.
- Drenajı yaxşı torpaq seçin — durğun su kök çürüməsinə yol açır.
AGROPLANET-in torpaq və yarpaq analizinə əsaslanan tövsiyələri çoxillik yonca plantasiyasında qida balansını qorumağa kömək edir. Dozaları həmişə konkret rəqəm əvəzinə analizə söykənən aralıqlarla planlaşdırın.