Sarımsaq bitkisinin gübrələmə və qidalanma proqramı

Sarımsaq soğanla eyni fəsiləyə aid olsa da, daha uzun vegetasiya dövrünə malikdir və çox vaxt payızda əkilib növbəti yayda yığılır. Bu uzun dövr qidalanmanın mərhələli və davamlı planlaşdırılmasını tələb edir. Bütün proqram torpaq analizi əsasında qurulmalıdır.

Vegetasiya mərhələləri üzrə azot

Sarımsaq erkən yaz-vegetativ dövründə güclü yarpaq aparatı formalaşdırmaq üçün azota daha çox ehtiyac duyur, çünki başın (dişlərin) ölçüsü yaşıl yarpaqların gücündən asılıdır. Diş formalaşması (soğanbaşının bölünməsi) başlayanda azotu tədricən azaltmaq lazımdır; gec azot yetişməni gecikdirir və saxlanma keyfiyyətini pisləşdirir.

Kükürd və digər elementlər

Kükürd sarımsağın xarakterik ətrini, dadını və allisin kimi kükürdlü birləşmələrini formalaşdıran əsas elementdir; kifayət qədər kükürd həm keyfiyyəti, həm də bazar dəyərini artırır. Fosfor kök inkişafını, kalium isə baş bərkliyini və saxlanma müddətini dəstəkləyir.

Torpaq və vernalizasiya

Sarımsaq yüngül, üzvi maddəcə zəngin, drenajı yaxşı torpaqda ən yaxşı inkişaf edir. Baş formalaşması üçün müəyyən soyuq dövr (vernalizasiya) və gün uzunluğu tələb olunur, buna görə əkin vaxtı sortun tələbatına uyğun seçilməlidir.

Əsas xəstəlik və zərərvericilər

Ağ çürümə (Sclerotium cepivorum) — kökdə ağ mitseli və qara sklerotilər yaradan uzunömürlü torpaq patogenidir.
Sarımsaq pası (Puccinia allii) — yarpaqlarda narıncı püstüllər əmələ gətirir.
Gövdə nematodu (Ditylenchus dipsaci) — dişlərin yumşalmasına və saxlamada çürüməyə səbəb olur.

Sağlam əkin materialı və növbəli əkin ağ çürümə və nematoda qarşı əsas müdafiədir.

Praktiki tövsiyələr

Xəstəlikdən azad dişlərdən istifadə, yaxşı drenaj və allium bitkilərini eyni sahəyə tez-tez qaytarmamaq fitosanitar əsasdır. Gübrə normalarını diapazonda planlaşdırın, suvarmanı yığıma yaxın azaldın, yarpaq analizi ilə qidalanmanı izləyin. Suvarma suyunun keyfiyyətini yoxlayın və yekun proqramı yerli aqronom məsləhəti ilə dəqiqləşdirin.