Xaşa bitkisinin gübrələmə və qidalanma proqramı

Xaşa (esparset, Onobrychis viciifolia) quraqlığa və əhəngli torpaqlara yüksək dözümü ilə seçilən çoxillik paxlalı yem bitkisidir. Paxlalı olduğu üçün kök yumrucuqlarındakı simbiotik bakteriyalar vasitəsilə havadakı azotu bağlayır, bu da onun azot tələbatını əhəmiyyətli dərəcədə azaldır. Buna görə xaşa üçün gübrələmə strategiyası azotdan çox fosfor, kalium və simbioz üçün vacib mikroelementlərə fokuslanmalıdır.

Azot və simbioz

Səpindən əvvəl toxumun uyğun rizobium ştamı ilə inokulyasiyası azotfiksasiyanın effektivliyini artırır, xüsusən sahədə əvvəllər xaşa becərilməyibsə. Bol azot gübrəsi vermək əks nəticə verir, çünki bitki mineral azotu asan mənimsəyəndə yumrucuq formalaşması zəifləyir. Yalnız çox kasıb torpaqlarda cücərmə mərhələsində az miqdarda başlanğıc azot faydalı ola bilər.

Fosfor, kalium və bor

Fosfor kök və yumrucuq inkişafı üçün kritikdir və xaşanın ilkin oturuşmasını sürətləndirir. Kalium quraqlığa davamlılığı, yem keyfiyyətini və çoxillik ömrü boyu bitkinin bərpasını dəstəkləyir. Bor paxlalılarda çiçəkləmə, toxum bağlama və hüceyrə divarının möhkəmliyi üçün xüsusi önəm daşıyır; çatışmazlığı boy nöqtələrinin ölməsi və çiçəklərin tökülməsi ilə görünür.

• Fosfor və kaliumu əsas gübrə kimi əkin öncəsi torpağa verin.
• Bor çatışmazlığı əhəngli, yüksək pH-lı torpaqlarda daha çox rast gəlinir.
• Hər biçindən sonra qida ehtiyatını bərpa etmək plantasiyanın ömrünü uzadır.

Torpaq və ömür idarəsi

Xaşa turş torpaqları sevmir; pH 6.5–8.0 aralığı optimaldır və turş torpaqlarda əhəngləmə tövsiyə olunur. Çoxillik plantasiyada hər biçin qida elementlərini torpaqdan aparır, ona görə mövsüm ərzində fosfor-kalium ehtiyatını periodik torpaq analizi ilə izləmək lazımdır. AGROPLANET-in analiz əsaslı gübrə həlləri hər biçin dövrü üçün balansı bərpa etməyə kömək edir. Dozaları sabit rəqəm kimi deyil, torpaq analizinə əsaslanan aralıqlarda planlaşdırın və mikroelement vəziyyətini yarpaq analizi ilə dəqiqləşdirin.