Yemiş bitkisinin gübrələmə və qidalanma proqramı
Yemiş (Cucumis melo) balqabaqkimilərdən olan istisevən bitkidir; keyfiyyəti aroma, şəbəkəli qabıq (netting) və yüksək şəkərliliklə ölçülür. Bu göstəricilər böyük ölçüdə kalium və kalsium təchizatından, həmçinin yetişmə dövründə azotun idarə olunmasından asılıdır.
Torpaq və şərait
Yemiş isti, yaxşı isinən, drenajlı və üzvi maddə ilə zəngin torpaqlarda ən yaxşı nəticə verir; optimal pH 6.0–6.8. Soyuq, nəm və ağır torpaqlar kök çürüməsini və zəif dad formalaşmasını artırır. Əkinqabağı torpaq analizi əsas fosfor-kalium fonunu təyin etməyə imkan verir.
Mərhələli qidalanma
- Vegetativ inkişaf: mülayim azot yaxşı yarpaq səthi formalaşdırır, lakin ifrat azot meyvə bağlamasını gecikdirir.
- Çiçəkləmə: bor və fosfor mayalanmanı və meyvə tutumunu dəstəkləyir.
- Şəbəkə formalaşması və yetişmə: kalsium qabıq şəbəkəsinin keyfiyyəti üçün, kalium isə şəkər toplanması və aroma üçün vacibdir.
Xəstəlik və zərərvericilər
Unlu şeh (Podosphaera xanthii, Golovinomyces) yemişdə geniş yayılmışdır və yarpaq səthini ağardaraq fotosintezi azaldır. Fuzarioz solğunluğu (Fusarium oxysporum f.sp. melonis) torpaq mənşəlidir və növbəli əkinlə idarə olunur. Yarpaq bitləri və ağ milçək virus ötürür. Havalandırma, damcı suvarma və optimal əkin sıxlığı xəstəlik təzyiqini azaldır.
Yetişmə mərhələsində suvarmanın nəzarətli azaldılması şəkərliliyi artırır — həddindən artıq su meyvəni sulandırıb aromanı zəiflədir.
Praktik tövsiyələr
Fertiqasiya ilə kaliumu yetişmə dövründə tədricən yüksəltmək dad və rəngi yaxşılaşdırır; bu məqsədlə AGROPLANET-in titanik-35 kimi yüksək kalium tərkibli maye məhsulu proqrama uyğunlaşdırıla bilər. Kalsium çatışmazlığı zamanı meyvədə daxili keyfiyyət düşür, ona görə balans qorunmalıdır. Bütün dozalar torpaq və yarpaq analizinə əsaslanmalıdır. Yığımdan bir müddət əvvəl azotu azaltmaq meyvənin yetişməsini və saxlanma davamlılığını yaxşılaşdırır.
